Mecano is een Spaanse electropop- en synthpopgroep uit Madrid. De groep werd in 1982 opgericht en het debuutalbum, eveneens getiteld “Mecano”, verscheen datzelfde jaar.
Voorlopig geen datum aangekondigd in Parijs.
🔔 Ontvang een bericht zodra er een nieuwe datum wordt aangekondigd
Mecano heeft nog geen data in Parijs. Laat je e-mailadres achter: we waarschuwen je bij elke nieuwe datum — en verder niets.
Al een account? Log in om met één tik te volgen.
Programmering
Er zijn nog geen concerten aangekondigd op concerts.paris.
Bekijk de agenda met concerten in Parijs tot de volgende aankondiging.
Luisteren
Profiel
- Nieuwste album
- Mecano en directo (1992)
- Opgericht
- 1982 · Madrid
- Actief sinds
- 1981
- Label
- Sony Music
Over — De artiest
Mecano was een Spaans synthpoptrio en een pionier van de technopop, een regionale scène van dit genre in Spanje. De groep was vooral actief tussen 1981 en 1992, waaraan een korte reünie van zes en een halve maand in 1998 moet worden toegevoegd. Het trio bestond uit zangeres Ana Torroja en de broers Nacho en José María Cano. Buiten de groep, maar als volwaardige leden van de formatie, zowel bij de opnamesessies als bij de concerten, hebben ook muzikanten met Mecano gespeeld: de bassisten Arturo Terriza, Manolo Aguilar, Nacho Mañó en Javier Quílez, en de drummers Javier de Juan, Ángel Celada en Óscar Astruga.
Mecano maakte popmuziek die zich ontwikkelde van een puur technoklank tijdens de eerste periode (tussen 1981 en 1985) tot het eclecticisme van wat als zijn tweede artistieke periode wordt beschouwd (tussen 1986 en 1992). In die periode toonde de groep grote veelzijdigheid via grote producties en het verkennen van verschillende stijlen, steeds volgens een verenigende aanpak, vooral dankzij de popklank van de zangeres. Zij fungeerde als filter dat de sterk uiteenlopende artistieke opvattingen van de twee auteurs, de broers Cano, op één lijn bracht.
Het succes, ongekend in de wereld van in het Spaans gezongen muziek, reikte naast Spanje ook tot heel Latijns-Amerika, en verder tot de Verenigde Staten en de Filipijnen. De groep kreeg enige weerklank in andere landen die helemaal vreemd waren aan de Spaanse muziekcultuur, zoals Japan, Zweden, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Brazilië, Portugal en Nederland. Dankzij vertalingen in andere talen van verschillende van hun nummers, vooral gezongen in het Frans en Italiaans, werd Mecano bekend in Italië, Frankrijk, België, Zwitserland en Canada, met een bijzondere weerklank in Frankrijk. Daar bereikte de versie van het nummer “Mujer contra mujer” (« Une femme avec une femme ») de eerste plaats van de nationale verkoopranglijst en bleef acht opeenvolgende weken staan. Daarmee is het tot op heden het buitenlandse lied dat het langst op de eerste plaats van de verkoopranglijsten van dat land heeft gestaan.
In de loop van zijn geschiedenis behaalde Mecano in totaal dertien nummer-eenhits tussen 1982 en 1993, waaronder de successen “Me colé en una fiesta”, “Maquillaje”, “Me cuesta tanto olvidarte”, “Cruz de navajas”, “Hijo de la luna”, “No hay marcha en Nueva York”, “La fuerza del destino”, “El blues del esclavo” en “Mujer contra mujer”.
Na elf jaar carrière schatte men dat de groep tien miljoen exemplaren van zijn albums had verkocht. Tot 1998 had dat cijfer 13 miljoen exemplaren kunnen bereiken. Recentere cijfers uit 2011 wijken echter enigszins af en schrijven de groep ongeveer 25 miljoen schijven wereldwijd toe.
Discografie
- Mecano 1982
- ¿Dónde está el país de las hadas? 1983
- Ya viene el sol 1984
- Mecano en concierto 1985
- Entre el cielo y el suelo 1986
- Descanso dominical 1988
- Mecano ¡en concierto! 1989
- Aidalai 1991
- Mecano en directo 1992