Amour, Gloire et Ciment

Een kitscherige en uitbundig vermakelijke farce waarin tuinkabouters het woord nemen om des te beter de vinger op de zere plek te leggen.

Waarom zoveel drama en politieke problematiek in het theater? Dit is een optimistische voorstelling, met madeliefjes, een stralende zon en zingende vogels (tjilp tjilp). Tussen de tulpen en de rozenstruiken, daar waar het gras altijd groener is, leeft een hechte en vrolijke gemeenschap van tuinkabouters. Verre van louter decoratief, waakt dit kleine volkje over elkaar, overtuigd dat elke dag het waard is om gevierd te worden. Geluk groeit hier wanneer je het samen cultiveert. En toch schuilt er achter deze stralende harmonie een subtiele onrust, die Johanny Bert laat voelen. Zonder iemand bij name te noemen en zonder een banier te ontrollen, onthult de farce met humor en speelsheid hoe bepaalde denkbeelden wortel schieten. Het stuk is geschreven samen met auteur Guillaume Cayet en speelt met het contrast tussen de schijnbare naïviteit van deze innemende personages en de verborgen geweldadigheid van de ideeën die ze uitdragen. De marionet wordt een vrolijk en tegelijk gevaarlijk wapen, dat ruimte biedt voor satire en tegelijk een duivels heilzame afstand creëert.