Exposition Théophile de Viau à la Bibliothèque Mazarine

Ter gelegenheid van de vierhonderdste herdenking van het overlijden van Théophile de Viau nodigt de tentoonstelling uit om een vruchtbaar moment uit de Franse literaire geschiedenis opnieuw te ontdekken. Spook van een tijd waarin men kon sterven om verzen, neemt Théophile de Viau deel aan de opkomst van het schrijversbeeld in de samenleving en stelt hij de vraag of men in poëzie kan denken, van het Grand Siècle tot vandaag.

van 9 oktober 2026 tot en met 9 januari 2027

Gratis toegang, van maandag tot en met zaterdag, van 10.00 tot 18.00 uur

23 quai de Conti, 75006 PARIS

Dichter met een tragisch lot en een vluchtige figuur uit het Grand Siècle, Théophile de Viau werd het symbool van een schandalige vrijheid om te denken, te handelen en te schrijven. Zijn werk en zijn avontuurlijke leven weerspiegelen de moeilijkheid om “een loopbaan na te streven” in een tijd die doorkruist werd door sterke politieke, culturele en religieuze spanningen. Geboren in een protestantse familie van de kleine Gascogse adel, vestigde hij zich in Parijs dankzij zijn poëtisch talent en de steun van beschermheren. Als de voorman van de moderne geletterden bereikte hij het toppunt van zijn roem toen boekverkopers de Parnasse satyrique uitbrachten, een bundel erotische en materialistische stukken die opent met een sonnet dat aan hem wordt toegeschreven. Vrome kringen vielen in hem het boegbeeld van het libertinisme aan: de jezuïet François Garasse publiceerde zijn Doctrine curieuse des beaux esprits de ce temps, en de procureur Mathieu Molé leidde zijn proces; er brak een pamflettenoorlog uit. Op 18 augustus 1623 veroordeeld om levend verbrand te worden met zijn werken, verdedigde hij zich zelf met verzen, geschreven in zijn cel in de Conciergerie en daarna in Chantilly, waar hij een laatste toevluchtsoord vond bij de hertog van Montmorency. Zijn erfenis, levend gehouden door de herdrukken van Georges de Scudéry en Jean Mairet en later door auteurs als La Fontaine of Cyrano de Bergerac, botste met het triomferende classicisme van Boileau. Uit het collectieve geheugen weggevaagd en vervolgens doen herleven door Théophile Gautier, werd Théophile een figuur die de romantici, de bibliofielen en de literaire wereld van de 19e en 20e eeuw achtervolgde. Ter gelegenheid van de vierhonderdste herdenking van zijn overlijden nodigt de tentoonstelling uit om een vruchtbaar moment uit de Franse literaire geschiedenis opnieuw te ontdekken.