Festival of (in)gratitude

Festival of (in)gratitude

Zelf de gids van zijn eigen tentoonstelling, keert Walid Raad terug naar het Festival d’Automne en neemt ons mee van Beiroet naar Tunis en van de Libanese bergen naar Ljubljana.

Tussen kraters van raketten en gaten in het geheugen laten we geleidelijk de neiging los om te onderscheiden wat gemaakt is van wat gevonden is, en richten we ons op wat kunst en geschiedenis met beelden doen.

Walid Raad nodigt ons uit om te dwalen tussen een reeks recente werken uit zijn drie langlopende projecten die onder meer op het Festival d’Automne te zien waren: The Atlas Group, over de moderne oorlogen in Libanon; Sweet Talk, over de wederopbouw van Beiroet na 1990; en Scratching on Things I could Disavow, over de kunstgeschiedenis in de Arabische wereld.

De bezoekers ervaren een dubbele bemiddeling: enerzijds de esthetische, die tot stand komt door de werken en de vormelijke bewerking die Walid Raad toepast op de documenten die hij tijdens zijn onderzoek verzamelt; anderzijds de narratieve, waarbij de rondleiding de draden die schijnbaar ongelijksoortige werken met elkaar verbinden, verweeft in een verhaal vol verrassingen en uitweidingen.

Het geheel vertrekt van een historisch knooppunt dat opvallend veel lijkt op ons heden — de jaren 1982-1983 met de bezetting van Libanon, de massamoorden in Sabra en Chatila en de verdrijving van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie naar Tunis — en ontvouwt de breuklijnen ervan door tijd en ruimte heen.

Wat hebben de Volkswagen-kever, het vliegdekschip USS New Jersey, de bedden van Yasser Arafat, de vastgoedmaffia’s, het tijdschrift Playgirl en de depots van het museum van Ljubljana met elkaar te maken?

Afgezien van het antwoord op die vraag biedt Festival of (in)gratitude een diepgaande reflectie over kunst en geschiedenis, emotie en geheugen, schuld en vampiers.