« Je passe ma vie à peindre ». Un parcours Claude Monet en galerie impressionniste

Ter gelegenheid van honderd jaar na het overlijden van Claude Monet wordt hij in de schijnwerpers gezet in de impressionistische galerie (zalen 29 tot 35) met een speciaal tentoonstellingsparcours.

Vijf schilderijen, onlangs bestudeerd of gerestaureerd, onthullen een andere kant van zijn kunst, minder spontaan dan het lijkt.

Ze beslaan de eerste decennia van zijn loopbaan tot aan de eeuwwisseling en tonen hoe Monet volledig gericht was op het schilderen buiten en op het weergeven van zijn “sensation”.

Ze vangen met bravoure de sfeer langs de oevers van de Seine of de deinende golven van de zee, het lentegroen of de strenge winter van nabije en verre landschappen, die door zijn penseel worden getransfigureerd.

Maar achter deze schijnbare moeiteloosheid schuilt een hardnekkig zoeken: een drie meter groot schilderij maken in zijn tuin; een sneeuwlandschap componeren; een familiemaaltijd op ware grootte oproepen, met of zonder tafelgenoten, of, heel concreet, beslissen of hij zijn schilderij al dan niet zou vernissen.

Dat zijn allemaal vragen die Monet zich stelde en die in deze tentoonstelling aan bod komen, samengesteld met medewerking van het Centre de Recherche et de Restauration des Musées de France en Bénédicte Trémolières, restauratrice gespecialiseerd in de kunstenaar, en met de deelname van verschillende restaurateurs.

Dankzij ook de presentatie van enkele brieven laat het geheel ons toe om de kunstenaar te ontmoeten, midden in zijn werk en in zijn creatief proces.