La « politique des otages » : exécutions et déportations de représailles

Ter gelegenheid van de herdenking van de gefusilleerden van 15 december 1941.

In de herfst van 1941 past de Duitse bezetter zijn “gijzelaarspolitiek” toe, een nieuw instrument in zijn repressiearsenaal. Zij richt zich in het bijzonder op politieke tegenstanders, namelijk communisten en gaullisten. Vanaf december 1941 behoren ook joden tot de voornaamste doelwitten van dit beleid, gevoed door de antisemitische en antibolsjewistische ideologie van het “joods-bolsjewisme”. De repressie leidt dan tot talrijke executies van gijzelaars, zoals die van 15 december 1941, maar ook tot de toepassing van het decreet “Nacht und Nebel” (NN), bedoeld om 66 tegenstanders in het geheim te doen verdwijnen. Tegelijk ontwikkelt het Duitse militaire bevel in Frankrijk een beleid van vergeldingsdeportaties, dat eveneens in de eerste plaats communisten en joden treft. Al deze maatregelen dragen bij aan een repressiesysteem dat berust op intimidatie, terreur en de uitschakeling van de werkelijke of vermeende vijanden van de bezetter.

In aanwezigheid van Gaël Eismann, hoogleraar aan de universiteit van Caen, Thomas Fontaine, doctor in de geschiedenis en projectdirecteur van het musée de la Résistance nationale, en Serge Klarsfeld, advocaat en historicus, oprichter van de vereniging Fils et Filles des déportés juifs de France. Het gesprek wordt geleid door Claude Bochurberg, journalist voor de herinneringscultuur.

De bijeenkomst wordt gepresenteerd met de Hauts lieux de la mémoire nationale en Île-de-France en de Fils et Filles des déportés juifs de France. Het programma past in het kader van de 70 jaar sinds de oprichting van het Mémorial du Martyr juif inconnu, dat in 2005 het Mémorial de la Shoah werd. Meer weten +