Skip The Use - Love & Anxiety Tour

SKIP THE USE IS BACK! Drie jaar na de emotionele wervelwind van Human Disorder keert het kwartet uit Rijsel terug om onze trommelvliezen te laten trillen en het geweten wakker te schudden met “WE ARE GOOD” / “DISTORTER”, de eerste dubbele single van een toekomstig zesde album. In het kleurrijke kielzog van hun vijfde kindje hebben Mat Bastard (zang), Yan Stefani (gitaar), Enzo Gabert (drums) en Nelson Martins (bas) hun nieuwe plaat als een puzzel in elkaar gezet, tijdens een verfrissende creatieve pauze. Tijdens deze pauze, doordrenkt van vrijheid, stelden de vier kompanen zichzelf de uitdaging individueel te componeren ten dienste van het collectief, tot er een grensloos klankpatchwork ontstond, dat alle hokjes doet vervliegen, zonder te vergeten samen te brengen, met de vuist in de lucht.

Het eerste waarschuwingsschot van dit zesde hoofdstuk, de dubbele A-side single “WE ARE GOOD” / “DISTORTER”, is het resultaat van de samenwerking van de groep met de briljante Amerikaanse geluidsingenieur Adam Hawkins, winnaar van een Grammy Award (voor zijn werk aan het album Hello Hurricane van Switchfoot) en achter de schermen actief voor enkele van de grootste popmastodonten (Britney Spears, L.P., Demi Lovato…), rap (50 Cent, Eminem, The Roots…) of alternatieve rock (Blink-182, Muse, Twenty One Pilots, Turnstile, Yungblud…). Aan de andere kant staat “DISTORTER”, een protesterende en libertaire uitlaatklep met de allure van een electro-punk-uppercut: “Het is een gewelddadige, onverbloemde vaststelling: wij zijn de makers van ons eigen leven. De mooiste oplichterij van onze tijd is dat ze ons hebben wijsgemaakt dat we niet in staat zijn de regie over ons lot in handen te nemen”, leggen de makers uit.

Achter de beeldrijke titel, die doet denken aan een effectpedaal dat niet de gitaren vervormt maar ons leven zelf, geselt het nummer de gevestigde orde om de ketenen ervan beter te kunnen breken: “They sell us their lies, they poison our veins / Feed us their fear, but we're breaking the chains”, scandeert een Mat Bastard die zelden zo weerbarstig heeft geklonken, vlak voordat het refrein opdoemt.