Sturbzep - Odéon

Genre: Hedendaags theater / Performance Vanaf 14 jaar Duur van de voorstelling: 1u20 zonder pauze In 1934 is een Schotse gynaecoloog genaamd Robert Wilson de maker van de beroemde foto van het monster van Loch Ness. Een kattenbelletje. [...] “In deze saaie wereld van volwassenen die de cultuur doorgaans is, is de Zerep dat orkest van zieke kinderen gebleven, zingend voor de maan, de wolven en de doden.” (Pacôme Thiellement) Op welke leeftijd houdt men op in monsters te geloven? Heeft men er ooit in geloofd? Gelooft men er nog in? Op 21 april 1934 bezorgt de London Daily Mail zijn lezers een zwart-witfoto: een langhalsig wezen rijst op uit de wateren van een verloren meer in het noorden van Schotland. Het beeld gaat de wereld rond, voedt fantasieën en absurde theorieën en maakt van het monster van Loch Ness een legende. Achter de lens – en aan de oorsprong van het kattenbelletje – staat een zekere Robert Wilson: niet de beroemde regisseur, maar een andere beeldenmaker, van beroep gynaecoloog, in zijn vrije tijd fotomontagemaker.

Gesterkt door deze onwaarschijnlijke naamgelijkenis – die Nessie plots naar de omgeving van het theater lokt – en met dezelfde smaak voor bedrog, gaat Sophie Perez op haar beurt naar de moerassen van Loch Ness, met de hele compagnie van het Zerep in haar kielzog. Al bijna dertig jaar maakt de regisseuse en beeldend kunstenares een woekerend theatraal bestiarium dat elke ernst aan diggelen slaat ten gunste van een onbeteugelde inventiviteit, en de meest uiteenlopende vormen en wezens aan elkaar naait. Naast de legende van Loch Ness is het een volledige gotische verbeelding die zij zich voorneemt wakker te schudden.

In het kielzog van de fabulerende Highlanders heeft Sturbzep iets van een klucht en een wonderkamer: er botsen op een hoop archaïsche beestjes en hedendaagse chimaera’s, afschuwelijke wezens die de verbeelding van de wijsten kunnen doen ontvlammen, schepselen die de meest rationele geesten kunnen doen wankelen.