Ariel Posen

Voor Ariel Posen zijn songschrijven en gitaarspelen altijd onlosmakelijk met elkaar verbonden geweest. Al tien jaar bouwt hij een brug tussen deze twee werelden: enerzijds zijn werk als virtuoos gitarist, met samenwerkingen variërend van John Mayer tot Tom Jones, en anderzijds soloalbums die verankerd zijn in melodie en autobiografisch verhaal. Het resultaat is een carrière die even rijk en gevarieerd is als zijn muziek. Tussen zijn optredens op het Crossroads Guitar Festival van Eric Clapton, zijn eigen signature-model Fender Stratocaster en een krachtige stem die zich meet met zijn gitaarspel, verkent Posen onbekend terrein en vervaagt hij terloops de grenzen tussen genres en generaties. Op zijn laatste album, “Bannatyne”, keert deze verkenning Posen terug naar het punt waar alles begon. Genoemd naar een laan in zijn geboortestad Winnipeg, in Manitoba, gaat deze plaat over de noodzaak om het verleden te herbekijken om het heden beter te waarderen. Over zijn 12 nummers heen wisselen zware riffs en swingende tempo's elkaar af, een knipoog naar de rock uit de jaren negentig waarmee Posen opgroeide, evenals syncopische grooves en gewaagde, onverwachte texturen die altijd zijn werk hebben geleid. Gevoed door de ruwe energie van zijn concerten, waar Posen er niet voor terugdeinst zijn gitaar aan te sluiten en zijn virtuositeit de vrije loop te laten, wat Rolling Stone ertoe bracht hem te omschrijven als “moderne helden van de gitaar”, maar ook door de precisie van zijn songschrijverschap, biedt “Bannatyne” een 360-graden portret van een artiest in volle ontwikkeling, op zoek naar nieuwe horizonten en tegelijk trouw aan zijn muzikale wortels.

Dit idee van “op zoek gaan naar iets nieuws” drijft Posen al jaren, sinds “How Long” in 2019 zijn mix van soulvolle rock-'n-roll, R&B en versterkte Americana onthulde.