Chevaleresses

Op het podium verbeeldt zij zich als een ridderes die door de eeuwen trekt, heldin van een zoektocht naar het absolute waarin het reële en het legendarische in elkaar overlopen.

Om haar heen verschijnen de figuren van het beest, de omwegen van een juridisch traject, maar ook echo's uit de popcultuur en uit tv-quizzen, een spiegel van een samenleving die de andere kant op kijkt.

Uit het verhaal van het trauma uit haar kindertijd haalt Nolwenn Le Doth een manifest dat even frontaal als poëtisch is, waarin de verbeelding een ruimte van verzet wordt.

Omdat deze woorden de individuele geschiedenis overstijgen, kiest zij ervoor die te delen met een koor van vrouwen: een leger van amateurzangeressen, dat in elke stad waar de voorstelling wordt gespeeld telkens anders is.