Eva Gonzalès. Parcours d'une artiste libre

Het Petit Palais presenteert een nieuwe monografie over de schilderes Eva Gonzalès (1847-1883), waarna in februari 2027 een tweede station volgt in het Van Gogh Museum in Amsterdam. Tijdgenote van Mary Cassatt en Berthe Morisot, met wie zij vaak wordt geassocieerd, heeft Eva Gonzalès echter nog nooit een grootschalige retrospectieve gekregen, noch in Frankrijk noch internationaal.

Deze kunstenares met een subtiele gevoeligheid was de enige leerling van Édouard Manet, met wie zij een uitzonderlijke artistieke band onderhield. Gesteund door een attente en gecultiveerde familiekring slaagde zij erin haar eigen, unieke stem te laten horen in een eeuw die vrouwelijke kunstenaars weinig ruimte bood. Met bijna 100 werken – schilderijen, pastels en prenten – brengt de tentoonstelling hulde aan een kunstenares met bewezen talent, die op 36-jarige leeftijd vroegtijdig overleed. Het chronologische parcours schetst haar loopbaan en nodigt uit om kennis te maken met een vastberaden persoonlijkheid, door door te dringen tot de kern van haar intieme wereld.

Afkomstig uit een gegoed, gecultiveerd burgermilieu kreeg Eva Gonzalès al vroeg een omgeving die haar artistieke roeping ten goede kwam. Haar vader, Emmanuel Gonzalès, was een erkend journalist en letterkundige en bewoog zich in het hart van het Parijse kunstleven, terwijl haar moeder, Céline Ragut, musicus was en een salon hield dat bezocht werd door het literaire en mondaine Parijs. Opgeleid in het atelier van Charles Chaplin, maakte de jonge schilderes zich daar snel van los om een persoonlijke, gevoelige stijl te ontwikkelen. Die is merkbaar in werken als La Psyché (circa 1869-1870, National Gallery, Londen), La Fenêtre (circa 1865-1870, Denver Art Museum) of Le Moineau (circa 1865-1870, particuliere collectie).

Haar ontmoeting met Édouard Manet in 1869 vormt een beslissende wending in haar loopbaan. Zij wordt toen zijn enige leerling en een van zijn modellen, terwijl zij vastberaden een onafhankelijke carrière blijft nastreven. Eva Gonzalès exposeert tussen 1870 en 1883 regelmatig op de Salon, zonder zich bij de impressionistische groep aan te sluiten. Daar toont zij onder meer Une loge aux Italiens (1874, musée d'Orsay, Parijs) of Le Clairon (1870, musée de Gajac, Villeneuve-sur-Lot), werken waarin de duidelijke invloed van Manet doorschemert, zowel in de keuze van de onderwerpen als in de vrijheid van de penseelstreek.

De tentoonstelling belicht een subtiel en intiem oeuvre, dat oog heeft voor vrouwelijke figuren en het dagelijks leven.