Georges Kars

Georges Kars, een Tsjechische schilder van de École de Paris die vandaag grotendeels onbekend is, krijgt in het mahJ opnieuw de plaats die hem toekomt in deze eerste grote retrospectieve in meer dan veertig jaar.

Georges Kars (Praag, 1880 – Genève, 1945) behoort tot die generatie kunstenaars uit Centraal-Europa die Parijs tot een van de belangrijkste centra van de artistieke moderniteit maakten.

Opgeleid in München, vestigde hij zich in 1919 definitief in Frankrijk en ontwikkelde hij een oeuvre waarin de erfenis van het expressionisme en het kubisme geleidelijk plaatsmaakt voor een diep persoonlijke figuratie, gebaseerd op de robuustheid van de constructies en de volheid van de vormen.

Omringd door Guillaume Apollinaire, Max Jacob, Berthe Weill, Paul Poiret, Jules Pascin, Juan Gris, Suzanne Valadon of Chana Orloff, nam hij volledig deel aan het artistieke leven van het interbellum.

Toch raakte zijn werk na zijn zelfmoord in Genève in 1945 geleidelijk in de vergetelheid.

Met uitzonderlijke bruiklenen van de grootste Tsjechische instellingen belicht deze tentoonstelling zijn loopbaan, brengt ze de banden tussen de Praagse en de Parijse kunstscènes aan het licht en geeft ze Georges Kars de plaats terug die hij inneemt in de kunstgeschiedenis van de twintigste eeuw.