Hot Chip

“A Long Way From Kansas”, het nieuwe album van Hot Chip, toont de band van haar meest primitieve kant. Door “Le Magicien d'Oz” te parafraseren, verwijst de titel naar Dorothy, haar hond en de afstand die ze moesten afleggen om thuis te komen en weer een zekere normaliteit te vinden. De wereld lijkt steeds sneller te draaien en haar verhaal wordt steeds moeilijker te ontcijferen. Doden, zinloze oorlogen, de klimaatcatastrofe die de seizoenen verwoest. Als reactie op al die somberheid, en er weerklank aan gevend via vervorming en decadentie, vindt het negende album van de band zijn eigen manier om het leven te vieren, terwijl alles rondom hen de grenzen in lichterlaaie zet.

Het visionaire elektronische collectief Hot Chip ontstond in 2000, toen elk lid zich koesterde in de gloed van de millenniumwisseling. In de dagen, maanden en jaren die volgden, kanaliseerden Alexis Taylor, Joe Goddard, Owen Clarke, Al Doyle en Felix Martin liefde en harmonie via hun kunst en creëerden ze een oeuvre van acht albums dat verstand, hart en lichaam verenigt. Toen ze echter begin dit jaar aankwamen in de studio van Joe en Al, “Relax and Enjoy” in Oost-Londen, om hun nieuwe album *A Long Way From Kansas* op te nemen, voelden de bandleden dat ze het hoofd moesten bieden aan de verhalen die zich voor hun ogen afspeelden en aan die knagende vragen.

Alexis Taylor: “A Long Way From Kansas” weerspiegelt het algemene gevoel dat de wereld waarin we leven — die waarin we ons album hebben opgenomen — bijzonder ruw, disharmonisch, gewelddadig en deprimerend is. Dat is misschien niets nieuws, en het betekent niet dat elk nummer over de wereld, de politiek of genocide gaat, maar het was een onvermijdelijke achtergrond tijdens het maken van dit album.