Jean Marquis

De galerie Roger-Viollet verkent voor het eerst het werk van Jean Marquis. Een selectie van 110 hedendaagse afdrukken, aangeboden in een beperkte oplage van 30 exemplaren.

In 1951 raadt Robert Capa Jean Marquis (1926-2019), acteur en animator van toneelactiviteiten, aan zich op fotografie te richten. Hij heeft een goed oog. Drie jaar later sluit hij zich aan bij het fotoagentschap Magnum Photos, naast Robert Capa, Henri Cartier-Bresson en Chim.

Van straten tot velden, van fabrieken tot hooioogsten, van Liverpool tot Boedapest, van Algerijnse kolonisten tot de kameeldrijvers op de markt van Touggourt en de sloppenwijk Clos Salembier (1958): Jean Marquis trekt door het dagelijks leven. Een persoverzicht van Pierre Mendès France in een trein, het bakken van brood in een dorp, acteursbegeleiding door Jean Renoir voor French Cancan.

Jean Marquis orden de ruimte, schikt zijn personages en kadreert met meesterschap: de hardwerkende menigte uit Merlebach die naar huis terugkeert, oude dames met een vernietigende blik uit de rue du Petit Musc, een eenzame spoorwegarbeider langs de Deûle, zijn eerste grote “initiatieke” reportage voor Magnum.

De foto's overtuigen door de vanzelfsprekendheid van hun stuk leven. Ze zijn symbolen van eeuwenoude gebruiken in de Corrèze, getuigenissen van de moderniteit van de Trente Glorieuses en documenten van het voortbestaan van de strijd.

Edward Steichen, directeur van de afdeling fotografie van het MoMA, ziet hem en selecteert hem in 1955 voor de tentoonstelling La Grande Famille des hommes (The Family of Man). Nadien volgen talrijke retrospectieven in instellingen in Frankrijk en in het buitenland.

Jean Marquis legt de sociale en artistieke gisting vast: wilde stakingen, bijeenkomsten op de werkvloer, betogingen voor zaken die hem na aan het hart liggen. Zo is er steun op de Place de la Nation in Parijs aan het echtpaar Rosenberg in de doodsgang in de Verenigde Staten (1953), de begrafenis van demonstranten voor vrede in Algerije, slachtoffers van het politiegeweld bij het metrostation Charonne (1962), de sociale onrust van mei 1968, een algemene vergadering van boeren (1983). Ook de jazz, de voorstellingen en de filmopnames: hij is erbij wanneer de Geschiedenis zich voltrekt.