Le Contre-chant des Sirènes

Het was eens een vuurtoren en het was nacht. Een vuurtoren die oprijst uit het puin en de kapotte, weggegooide, nutteloze voorwerpen.

Een vuurtoren die wordt bewaakt door een eenzame man, vastgeklampt aan zijn radio, die hem de wereld brengt in brokstukken, in flarden van liedjes en stukjes van toespraken.

Pas wanneer de eenzaamheid en de duisternis zich verdichten, verschijnen er vreemde wezens, half vrouw, half vogel: losgeslagen sirenes die deze vreemde wereld opnieuw betoveren.

De noten en woorden van Bowie, Nena, Cesária Évora of Balavoine rijgen zich aaneen in verrassende, grillige tableaus; de nacht gaat voorbij en de schaduw wordt teruggedrongen door de verstrengelde stemmen van deze chimaera's.

Zonder dialoog maar met tientallen liedjes, populaire hits of zeldzame, opnieuw bewerkte parels, spelen de Gentils een gevoelige en eigenzinnige partituur waarin hun ongelooflijke talent voor knutselen, verdraaien en schoonheid laten opduiken waar men het niet verwacht, terug te vinden is.