Mol

MØL in Le Ferrailleur

MØL (Blackgaze) :

In de kleine wereld van de post-black metal bestaat er een stroming die vol parels zit, allemaal even gedurfd en briljant, van Deafheaven tot Agriculture, via Alcest. Onder de zachte naam blackgaze combineert de stijl wervelende gitaren en stemmen die evengoed gefluisterd als geschreeuwd worden, binnen de dromerige sfeer van de shoegaze. De unieke samenstelling van de Denen, in de vorm van etherische klanklandschappen en scherpe riffs, creëert een emotionele dynamiek en een voortdurende hoop tegen een achtergrond van peilloze wanhoop.

MØL laat zich inspireren door de pessimistische visie van Schopenhauer, volgens wie de diepste aard van de wereld ligt in een blinde, doelloze drang; de wil heeft noch doel noch eindpunt, en het streven van individuen naar bevrediging is gedoemd te mislukken. MØL vindt dat de context – of het nu dromen of een omhelzing betreft, twee situaties die even goed doordrenkt kunnen zijn van liefde en vreugde als van vernietiging of geweld – essentieel is om ons begrip te verdiepen. De visuele esthetiek, enigszins abstract en door Daniel Owen gecreëerd in de stijl van Emil Nolde, versterkt dit idee.

Hun nieuwe album, DREAMCRUSH, biedt bijna ondraaglijke hoopstralen: de mogelijkheid om te blijven dromen, ondanks onszelf..