Monographie

Wanneer de zwaartekracht ontspoort, slaan de voorwerpen op hol.

Op het toneel oefent een obsessieve personage onvermoeibaar dezelfde bewegingen, alsof hij het onvoorspelbare wil beheersen. In dit zwart-witte universum, geïnspireerd op cartoons, componeert Guillaume Martinet een burlesk en virtuoos jongleersolo waarin elk voorwerp zijn eigen wil lijkt te hebben. Ballen, hoepels en grillige mechanismen worden de partners in een spel zonder woorden, tot in de millimeter gechoreografeerd. De wetten van de zwaartekracht buigen zich naar een absurde logica, vol onwaarschijnlijke vallen, onmogelijke zweeftoestanden en onverwachte stuiteringen. Het lichaam verandert in een machine vol verrassingen en balanceert tussen extreme controle en een jubelende ontsporing.

Gedragen door een zeer visuele schrijfstijl ontplooit Monographie een onweerstaanbare fysieke humor, gevoed door de precisie van het gebaar en de voorliefde voor het ongerijmde. Een absurde en explosieve voorstelling, even hilarisch als verbluffend beheerst.