Novecento de Alessandro Baricco

Wie is Novecento eigenlijk? Dit muzikale wonderkind, een geadopteerde wees, opgegroeid op een schip dat hij nooit heeft verlaten, een verhaal uit de vorige eeuw, eerlijk gezegd een beetje ongeloofwaardig: lukt het je uiteindelijk toch om er een beeld van te vormen?

Een trompettist, Tim Tooney, vertelt hoe hij een uitzonderlijke jazzpianist leerde kennen aan boord van de Virginian, een echte stad van glas en staal die kriskras over de Oceaan wordt voortgestuwd.

We wanen ons in de jaren twintig en dertig, in een denkbeeldig Ellis Island: verlaten bij zijn geboorte aan boord van het schip waarop hij werd geboren, geadopteerd door de bemanning, en nooit voet aan wal gezet. D. Lemon Novecento...

Maar er ontspoort iets, niet helemaal duidelijk hoe: het is alsof die Tim Tooney zichzelf erin ziet, al zijn verborgen verleden opnieuw beleeft, voor onze ogen, ver weg, misschien getint door melancholie, wie weet...

Toch is dit verhaal, dat aandoet als een fantastisch sprookje, doordrenkt van feest en bezieling. Novecento... zijn betoverende muziek, de grootste pianist die ooit op de Oceaan speelde, innerlijke stemmen, een stormachtige lawine van koperblazers en accordeon...

Maar toch vraag je je af wat je eigenlijk ziet. Een verteller die ons dwingt getuige te zijn van zijn eigen metamorfose? Een man uit een onzekere tijd die zich laat overspoelen door zijn beste vriend, die hij met volle kracht oproept? Waar brengt dit ons eigenlijk heen?

Hoe ver gaat dit lappendeken van een verhaal, dat aan onze grenzen schuurt? Wat zien we eigenlijk: een concert, een hallucinatie, een hommage?