Y’a plus d’saisons

Y’a plus d’saisons“Y’a plus d’saisons” Deze korte zin, als een zucht uitgesproken, klinkt vandaag als een kreet. Een kreet tegen een wereld die ontregeld raakt, buiten adem raakt, op hol slaat. Wat blijft ons dan nog? Wat zullen we nalaten?

Welke sporen, welke afdrukken van onze gebaren, onze keuzes, onze onevenwichtigheden? Abderzak Houmi neemt zeven uitvoerders met elk een eigen identiteit, afkomstig uit de hiphop en de hedendaagse dans, mee op een odyssee waarin de lichamen stormen, afdrijven en herrijzen.

Hier raken de seizoenen in de war, lopen ze door elkaar en lossen ze op. Niets staat vast. Niets is “zoals vroeger”.

Op een enorme, veerkrachtige sneeuwmat vallen de lichamen, verzetten ze zich, staan ze weer op, helpen ze elkaar en stellen ze onze manier van op deze wereld te wonen ter discussie.

Het tijdloze werk van Vivaldi wordt door elkaar geschud, gekneed en opnieuw uitgevonden, alsof de partituur van het levende zelf in vraag wordt gesteld: en wat als ook wij onze manier van in de wereld te zijn opnieuw zouden moeten schrijven?

Een geëngageerde, gevoelige, duizelingwekkende voorstelling. Een ademtocht van menselijkheid in het hart van de chaos. com