Anita O'Day

Anita O'Day, geboren als Anita Belle Colton op 18 oktober 1919 en overleden op 23 november 2006, is een Amerikaanse zangeres die bekendstaat om haar werk in de jazz. Als invloedrijke jazzzangeres wordt ze gewaardeerd om haar vermogen om zeer snelle arrangementen te volgen en om haar kenmerkende vocale stijl; haar muziek werd door de critici geprezen.

O'Day begon als deelneemster aan walkathon-wedstrijden voordat ze zich op zang toelegde in de jazzclubs van Chicago, waar Gene Krupa haar opmerkte; ze werd zijn belangrijkste zangeres, met hits als “Let Me off Uptown” (1941). Ze zong ook voor het orkest van Stan Kenton, met het succes “And Her Tears Flowed Like Wine” (1944), voordat ze in 1947 een solocarrière begon in de opkomende bebop. Haar gebruik van marihuana en heroïne leverde haar meerdere opzienbarende arrestaties op, waaronder zes maanden gevangenisstraf in 1953.

Ze had succes met een reeks albums voor Verve Records tussen 1956 en 1964, waaronder Anita (1956) en Anita Sings the Most (1958), en met een opvallend optreden op het Newport Jazz Festival in 1958. Een heroïneverslaving leidde in 1966 tot een bijna fatale overdosis, waarna ze in de jaren zeventig haar carrière nieuw leven inblies met tournees in Japan en de oprichting van haar eigen label. Ze publiceerde haar autobiografie, High Times Hard Times, in 1981, en trad nog op tijdens haar 50-jarig jubileumconcert in Carnegie Hall in 1985. Na een bijna fatale longontsteking in 1996 herstelde ze in 1999 en bleef ze in de jaren 2000 optreden; haar laatste album, Indestructible!, verscheen in 2006, het jaar van haar overlijden.