Brahms

Johannes Brahms, geboren op 7 mei 1833 in Hamburg en overleden op 3 april 1897 in Wenen, was een Duitse componist, pianist en dirigent. Johannes Brahms behoort tot de belangrijkste musici van de romantische periode. Sommigen beschouwen hem als de “opvolger” van Beethoven, van wie Hans von Bülow zijn eerste symfonie (gecomponeerd tussen 1862 en 1876) beschreef als “de Tiende symfonie van Beethoven”.

Brahms bracht het grootste deel van zijn carrière door in Wenen, waar hij een van de belangrijke figuren op het muziekleven was. Hij componeerde voor piano, kamermuziek, symfonieorkest, zang en koor. Anders dan andere grote componisten van de klassieke muziek componeerde Johannes Brahms nooit een opera. Als ook virtuoos pianist gaf hij de premières van veel van zijn composities; hij werkte bovendien samen met de beroemde musici van zijn tijd, onder wie de pianiste en componiste Clara Schumann en de violist Joseph Joachim. Brahms was een onverzettelijke perfectionist die veel van zijn werk vernietigde en enkele stukken onuitgegeven liet.

Brahms was zowel traditionalist als vernieuwer. Zijn muziek maakt ruim gebruik van de structuren en compositietechnieken van de barokke en klassieke meesters. Hij was een meester van het contrapunt, een strenge compositiemethode waarvoor Bach beroemd is, en van de thematische ontwikkeling, een compositieprocedé dat door Haydn, Mozart en Beethoven werd ingevoerd. Terwijl veel van zijn tijdgenoten zijn muziek bekritiseerden omdat ze die te academisch vonden, werden zijn werken later bewonderd door zulke uiteenlopende figuren als de progressieve Arnold Schönberg en de conservatieve Edward Elgar.