Brigitte Bardot

Brigitte Bardot, ook bekend onder de initialen “BB”, werd geboren op 28 september 1934 in Paris 15e en overleed op 28 december 2025 in Saint-Tropez (Var). Ze was een Franse actrice, zangeres en dierenactiviste.

Met 46 films en meer dan 70 liedjes op haar naam behoort ze tot de bekendste Franse artiesten ter wereld. Nadat ze in 1973 een einde maakte aan haar artistieke carrière, wijdde ze zich vooral aan de strijd voor dierenwelzijn.

Uit een burgerlijk milieu afkomstig, volgde ze al op jonge leeftijd een opleiding klassiek ballet, een discipline die haar latere elegante verschijning als actrice vormde. Ze begon als model en verscheen al in 1949 meerdere keren op de cover van het tijdschrift Elle. In datzelfde jaar viel ze op bij regisseur Marc Allégret en zijn assistent Roger Vadim.

In 1952, op achttienjarige leeftijd, kreeg ze een uitgebreid artikel in Paris Match. Internationale bekendheid verwierf ze in 1956 met de film Et Dieu… créa la femme van Roger Vadim, waarin ze voor het eerst naakt te zien was. Daarna speelde ze in tal van succesvolle films, met grote regisseurs zoals Christian-Jaque (Babette s'en va-t-en guerre), Henri-Georges Clouzot (La Vérité), Louis Malle (Vie privée, Viva Maria !) en Jean-Luc Godard (Le Mépris).

Als een van de grootste filmsterren van de jaren vijftig tot zeventig is Brigitte Bardot een internationale ster, muze en icoon voor veel kunstenaars van haar tijd. Ze speelde personages die lichtheid, sensualiteit en moderniteit combineerden.

Ze geldt als symbool van vrouwelijke emancipatie en seksuele vrijheid en speelde vaak onafhankelijke, weerbarstige of verleidelijke vrouwen.

Naast haar filmcarrière was Brigitte Bardot ook zangeres en nam ze verschillende populaire liedjes op, waaronder La Madrague en Harley Davidson, dat werd geschreven door Serge Gainsbourg.

In 1973 maakte Brigitte Bardot een einde aan haar acteercarrière om zich te wijden aan de bescherming van dieren. In 1986 richtte ze de Fondation Brigitte-Bardot op, die actief is in de bescherming van dieren en de strijd tegen wreedheid jegens dieren. Met haar inzet droeg ze onder meer bij aan de algemene invoering van het verdovingspistool in Franse slachthuizen en aan het verbod op de invoer van zeehondenvellen in Frankrijk, besloten onder president Valéry Giscard d'Estaing. Deze maatregel werd later uitgebreid naar meerdere Europese landen. Ze verzet zich ook tegen de jacht.

Vanaf de jaren negentig stond ze centraal in controverses rond bepaalde openbare standpunten en werd ze meerdere keren veroordeeld door de rechter wegens racistische uitlatingen en openbare beledigingen.