Buxtehude

Dieterich Buxtehude ([ˈdiːtəʁɪç bʊkstəˈhuːdə], in het Deens: Diderik Buxtehude), geboren rond 1637 in Helsingborg, Buxtehude of Oldesloe en overleden op 9 mei 1707 in Lübeck, was een Duits musicus, organist en componist van Deense afkomst. Gevestigd in Lübeck, een van de meest levendige muziekstad van zijn tijd, componeerde hij voor de liturgie, maar ook voor geestelijke of wereldlijke concerten die het plaatselijke publiek aanspraken, met name de Abendmusiken, muziekavonden in de advent die hij tot een instelling maakte die tot in de 19de eeuw voortbestond.

Als een van de meest bewonderde musici van zijn tijd onderhield hij vruchtbare muzikale vriendschappen, zoals met Johann Adam Reinken, en trok hij talrijke leerlingen aan, onder wie Nicolaus Bruhns en waarschijnlijk Jean-Sébastien Bach. Zijn werk, waarvan een belangrijk deel tot ons is gekomen, behoort tot het rijkste van Duitsland voor de generatie na Sweelinck en Schütz en vóór Bach, naast dat van Reinken en Pachelbel, en is een klassieker van het orgelrepertoire geworden. De vocale stukken vonden vanaf de jaren 1970 weer de gunst van uitvoerders en publiek, dankzij het onderzoek naar barokmuziek dat in de jaren 1960 begon en sindsdien is voortgezet.