Jean-Paul Belmondo

Jean-Paul Belmondo, geboren op 9 april 1933 in Neuilly-sur-Seine (Seine) en overleden op 6 september 2021 in Paris 7e, was een Franse acteur.

Hij brak door met onder meer de nouvelle vague-film À bout de souffle (1960), waarmee hij internationale roem verwierf. Daarna bevestigde hij in andere films, zoals La ciociara (1960), Le Doulos (1962) en L'Homme de Rio (1964), die ook het cinema moderniseerden. In 1971 werd hij tegelijkertijd producent en distributeur van films. In 1975 richtte hij zijn acteercarrière op commerciële cinema. Hij kende toen verschillende successen in misdaadthrillers zoals Peur sur la ville (1975) en in komedies zoals L’As des as (1982). Na zijn beginjaren, waarin hij ook toneel speelde, keerde hij terug op het podium in Kean (1987), waarmee hij succes boekte. Vervolgens wisselde hij theater af met minder commerciële cinema en produceerde hij ook het toneelstuk Le Dîner de cons (1993), voordat een beroerte in 2001 hem voor een tijd van zijn werkzaamheden afhield.

Hij speelde regelmatig moedige, mannelijke helden en antihelden. Zijn spel kenmerkt zich door een zekere natuurlijkheid, met gouaille, spot, empathie en vuur; hij deed vaak zijn eigen stunts. Door zijn rollen blijft hij een icoon van het Franse cinema. Zijn carrière kent ook een Italiaanse periode van vier films. Hij werd genomineerd voor een BAFTA voor Léon Morin, prêtre (1961) en Pierrot le Fou (1965). Hij ontving de Prix Brigadier voor Kean en erepriizen zoals de Palme d’honneur in Cannes en de Gouden Leeuw van het Filmfestival van Venetië voor zijn carrière.