Nadau

Nadau (uitgesproken als [naˈðaw]), tot 1991 Los de Nadau genoemd, wat in het Gascons, Béarnais en Occitaans “Kerstmis” en “Zij van Kerstmis” betekent, is een Gascon-Béarnais muziekgroep die in 1973 werd opgericht en die de Gascogse cultuur en, ruimer, de Occitaanse cultuur viert. Het langdurige bestaan en de bekendheid van Nadau zijn ongeëvenaard in het Occitaanse muzieklandschap. Zo reikt Nadau ver buiten zijn Béarnese en Gascogse thuisbasis en is het in de loop der jaren onmisbaar geworden in de hedendaagse Occitaanse chanson; het is nu een van de emblematische groepen van Occitanie. Over het geheel genomen genegeerd door de Franse pers en muziekindustrie, trad Nadau vier keer op in de Olympia (2000, 2005, 2010 en 2014).

De groep is gevestigd in Labastide-Cézéracq, een gemeente in Béarn vlak bij Pau.

De liedjes De cap tà l'immortèla en L'encantada zijn de twee bekendste uit hun Occitaanse repertoire, en daarnaast het Franstalige Mon Dieu que je suis à mon aise. Dat laatste nummer is eigenlijk een bewerking van een Franse volksmelodie uit het begin van de 18e eeuw en wordt ook in het Baskisch gezongen.

Nadau heeft meer dan achthonderd concerten gegeven, negen albums uitgebracht (vier op cd), zes video's gemaakt en meer dan 60.000 platen verkocht. De video's van de groep zijn meer dan 40 miljoen keer bekeken op het YouTube-kanaal.

Nadau heeft ook opgetreden in de oudste concertzaal ter wereld, de Holywell Music Room.