The Dark Side of the Moon

The Dark Side of the Moon is het achtste studioalbum van de Britse progrockgroep Pink Floyd, uitgebracht op 1 maart 1973 in de Verenigde Staten en op 23 maart 1973 in het Verenigd Koninkrijk bij Harvest Records. De band presenteert een eerste versie van het album, grotendeels ontwikkeld tijdens optredens voor publiek, enkele maanden voordat de opnames begonnen. Het concept van het album draait om de druk die de band in haar leven heeft ondervonden en behandelt de kennelijke psychische problemen waaraan het voormalige bandlid Syd Barrett leed, die de formatie in 1968 verliet. The Dark Side of the Moon werd opgenomen in twee sessies in 1972 en 1973 in de Abbey Road Studios in Londen.

De plaat bouwt voort op ideeën uit eerdere opnames en optredens van Pink Floyd, maar laat de lange instrumentale passages die hun vroegere werk kenmerkten achterwege. De band gebruikt meersporenopname, tapelussen en analoge synthesizers zoals de EMS VCS3 en de Synthi AKS. Geluidsingenieur Alan Parsons is verantwoordelijk voor veel van de klankaspecten en voor het aantrekken van zangeres Clare Torry, die te horen is op The Great Gig in the Sky.

Als conceptalbum verkent The Dark Side of the Moon thema's als conflict, hebzucht, tijd, dood en geestesziekte. Fragmenten van interviews met de crew van de band worden gepresenteerd naast filosofische citaten. De hoes, die een prismaspectrum toont, werd ontworpen door Storm Thorgerson op verzoek van toetsenist Richard Wright, die een „eenvoudig en gedurfd” ontwerp wilde dat de lichtshow van de band en de thema's van het album weergeeft. Het album werd gepromoot met twee singles: Money en Us and Them.

The Dark Side of the Moon behoort tot de meest geprezen platen uit de geschiedenis en staat vaak op professionele lijsten van de grootste albums aller tijden. Het album hielp Pink Floyd naar internationale roem en bracht rijkdom en erkenning aan alle vier de leden. Als ware succesplaat uit het albumtijdperk stuwde het ook de plaatverkoop in de hele muziekindustrie van de jaren zeventig omhoog. Het is veertien keer platina gecertificeerd in het Verenigd Koninkrijk en stond op nummer één in de Billboard-hitlijst „Top LPs & Tapes” in de Verenigde Staten, waar het in totaal 958 weken in de lijst stond. Met geschatte verkopen van meer dan 45 miljoen exemplaren is het het commercieel meest succesvolle album van Pink Floyd en een van de bestverkochte albums ter wereld. In 2013 werd het door de Library of Congress geselecteerd voor bewaring in het United States National Recording Registry, omdat het „cultureel, historisch of esthetisch belangrijk” wordt geacht.