Château d’If

Het Château d'If is een Franse vesting die werd gebouwd op bevel van koning François Ier, tussen 1529 en 1531 op het eilandje If in de archipel du Frioul, dicht bij de eilanden Pomègues en Ratonneau, in het midden van de rede van Marseille.

Het is een vierkant gebouw van drie verdiepingen, 28 meter aan elke zijde, geflankeerd door drie casematte hoektorens met brede schietgaten. Het overige deel van het eiland, dat slechts drie hectare groot is, is zwaar verdedigd door een omringende bastionmuur, met artilleriebatterijen bovenop de kliffen.

Als fort uit de moderne tijd is het een meesterwerk van militaire architectuur, in een periode waarin de overgang plaatsvond van middeleeuwse versterkingen naar bastionvestingen, ontworpen om te voldoen aan de eisen van de marineartillerie. Het heeft vooral dienstgedaan als gevangenis gedurende zijn 400 jaar officieel gebruik. Alexandre Dumas maakte het gebouw beroemd door zijn personages Edmond Dantès en abbé Faria er te laten verblijven, een verhaal dat wordt verteld in Le Comte de Monte-Cristo. Het is een van de meest bezochte plekken van Marseille en werd op 7 juli 1926 als monument historique geklasseerd.

Het Centre des monuments nationaux opent de site voor het publiek en onderhoudt het tegelijk.

Het eiland If is sinds 2012 opgenomen in het parc national des Calanques.