Montmartre

Montmartre is een wijk in het 18e arrondissement van Parijs (Frankrijk), gedomineerd door de basiliek van het Sacré-Cœur. Sinds de negentiende eeuw hebben er talloze kunstenaars gewoond en gewerkt, zoals Picasso en Modigliani, en is de wijk het symbool geworden van een landelijk en zelfstandig leven midden in de megalopolis.

Tot 1860 was Montmartre een gemeente in het departement Seine. In dat jaar werd de gemeente door de wet tot uitbreiding van de hoofdstad door Parijs geannexeerd, op een klein deel na dat aan de gemeente Saint-Ouen werd toegewezen.

Het grootste deel van het grondgebied van het voormalige Montmartre is dus opgenomen in wat het 18e arrondissement van Parijs wordt, dat de naam “des Buttes-Montmartre” kreeg en bestaat uit de bestuurlijke wijken Grandes-Carrières, Clignancourt, Goutte-d'Or en Chapelle. Net als de Marais heeft Montmartre vandaag geen precieze geografische grenzen: het is een “historische” Parijse wijk en geen “bestuurlijke wijk”, traditioneel afgebakend door de rue Custine in het noorden, de rue Caulaincourt in het westen, de boulevards de Clichy en de Rochechouart in het zuiden en de rue de Clignancourt in het oosten.

Bekend om zijn smalle, steile straten met lange trappen, is dit zeer toeristische gebied in het noorden van Parijs de plek van het hoogste punt van de hoofdstad, op de butte Montmartre. Deze is een van de gipshoudende getuigenheuvels die aan weerszijden van de Seine zijn gevormd en de “heuvels van Parijs” worden genoemd. Op 130,53 meter, de hoogte van het natuurlijke maaiveld binnen het Cimetière du Calvaire, grenst de heuvel aan de kerk Saint-Pierre de Montmartre, de oudste kerk van het huidige Parijs.

Ze is herkenbaar aan haar kenmerkende witte kleur, die ze te danken heeft aan de stenen uit Château-Landon, die de bijzonderheid hebben wit te worden bij contact met water.