Cyrano

Cyrano spreekt wonderbaarlijk goed; het woord is voor hem een wapen dat fijner is dan het lemmet van zijn degen. Toch zegt hij, van redevoering tot redevoering, nooit wie hij werkelijk is. Vanwege zijn neus, en daarna vanwege zijn vriendschap met Christian, die hij niet wil verraden, opent hij zijn hart niet voor Roxane, zijn mooie nicht, van wie hij mateloos houdt. Zijn liefde kan hij hooguit opschrijven of uitspreken, zich verbergend…

Naast een oneindig ontroerend eerbetoon aan liefde en vriendschap ontplooit dit stuk een verbluffende taal vol waarheid, emotie en humor, en opent het de deuren naar een speels en vrolijk theater, een voorstelling die echt levendig is.

Een neus!… Ah! Mijne heren, wat een neus is dat, die neus!…

Een neusdrager als deze laat zich niet passeren

Zonder uit te roepen: “Oh! Nee, echt, hij overdrijft!”

Dan lacht men, en zegt: “Hij zal hem wel afnemen…”

Maar Monsieur de Bergerac neemt hem nooit af.

Regie: Anne-Claude Goustiaux

Met Fabien Hintenoch, Anne Naudon en Frédéric Schulz-Richard