Dick Annegarn – Chansons Agricoles

50 jaar naturalistische poëzie. Wie heeft in Frankrijk zoveel liedjes geschreven ter ere van de aarde? “Sacré géranium”, “Bébé éléphant”, “Mireille”, “Vélo va”, “L’Orage”, “Quelle Belle Vallée”: Dick Annegarn zingt niet alleen “Bruxelles”.

Deze singer-songwriter woont al lang op een boerderij aan de voet van de Pyreneeën. Als Nederlandstalige en Franstalige student landbouwkunde liet hij in het bewustzijn van velen eenvoudige, ontroerende liedjes opbloeien om mee te zingen. De natuur is zowel zorg als vreugde.

Als uitstekend gitarist liet de componist zich zelfs een groene gitaar maken door een van de beste luthiers van het land, Thomas Fejoz.

Zijn liedjes werden gezongen door talrijke hedendaagse beroemdheden: -M-, Calogéro, Raphaël, Nolwenn Leroy, Bashung, Souchon, Arno, Bénabar, Dany Boon en hun kinderen. Zo blijft dit poëtische en populaire erfgoed bewaard.

De toeschouwers worden uitgenodigd planten, struiken of bloemen mee te brengen om het podium te versieren en op te fleuren. Aan het eind van de poëtische voorstelling nemen ze hun groen weer mee naar huis. Zo helpen ze mee aan de inrichting.

Ook maakte de muzikant een groene gitaar. Harmonica, percussie en enkele a-cappellazangen om de veelzijdigheid en diversiteit van zijn kunst te illustreren. Muziek is de wind tussen de bomen. Zorg dragen voor de natuur, waarvan wij de kinderen zijn en die ons kind is. Zingen.

Gepresenteerd door Blue Line (2 -L-R-22-11995)