Double exposition du photographe Loïc Gatteau

Dubbele tentoonstelling met foto's van fotograaf en videomaker Loïc Gatteau: “Sophie et Moi”, over genderovergang, en “Visage Matura: Entre deux âges”, over de overgang naar de volwassenheid.

De tentoonstelling “Sophie et Moi”

Begin 2023, op 30-jarige leeftijd, start Sophie Marletta haar genderovergang. “Sophie et Moi” biedt een gevoelig getuigenis, op het snijpunt van fotografie en geluid. Het project is het resultaat van de samenwerking tussen de Nantse kunstenaars Loïc Gatteau, verantwoordelijk voor het beeld, en Marie Thireau, verantwoordelijk voor het geluid. Het project volgt Sophie/Anthony tijdens haar transformatie. Dertien fotoportretten, elke maand gemaakt onder dezelfde studio-omstandigheden, vormen een reeks waarin de lichamelijke veranderingen als gevolg van testosteron geleidelijk zichtbaar worden. Onder elk beeld geeft een QR-code toegang tot een geluidscapsule: gedachten, gevoelens en anekdotes begeleiden de fysieke transformatie, terwijl de stem zelf verandert. Daarnaast verlengen zeven podcastafleveringen dit intieme verhaal. In gesprekken die Marie Thireau voert, vertelt Sophie/Anthony over haar ervaring, haar vragen en over deze periode, die zij beschrijft als een “tweede puberteit”. Tussen fotografische blik en woord onderzoekt “Sophie et Moi” de transitie als een proces dat tegelijk fysiek, intiem en tijdgebonden is: een metamorfose in wording.

Visages Matura: Entre deux âges

Een reeks zwart-witportretten van tieners op het precieze moment waarop de kindertijd begint weg te vallen. Ze zitten in het laatste jaar van het secundair onderwijs. Over een paar maanden zal het baccalaureaat symbolisch de overgang naar de volwassenheid markeren. Tussen die twee momenten worden hun gezichten een gebied van overgang: de trekken worden scherper, de houdingen veranderen, iets valt weg terwijl iets anders ontstaat. Voor de lens legt de frontaliteit een vorm van stilstand op. Geen kunstgrepen, geen decor: alleen gezichten en blikken. Blikken die lijken te aarzelen tussen wat ze achterlaten en wat hen te wachten staat. De neutraliteit van de opzet laat dan iets anders zichtbaar worden: een stille relatie tussen het onderwerp en degene die kijkt.