Exposition ce que nous voyons nous regarde

Er bestaat geen onschuldig beeld.

Elk beeld is een kadrering, en elke kadrering is een politieke beslissing. Tonen is insluiten. Weglaten is uitsluiten. Archiveren is rangschikken. Verspreiden is het recht geven om te bestaan.

De hier verzamelde werken openen een ruimte voor poëzie en kritische reflectie. Ze nodigen uit om achter elk beeld een menselijke, politieke, onherleidbare aanwezigheid te herkennen. Ze proberen te onthullen wat het officiële verhaal buiten beeld laat.

Tegenover de Nieuwspraak van de beelden stellen de kunstenaars de manier waarop ze worden geproduceerd ter discussie, verdraaien ze de stromen, brengen ze het zwijgen opgelegde archieven weer tot leven, spelen ze onzichtbaar gemaakte scènes opnieuw na en geven ze weer vlees en bloed aan uitgewiste namen.

Benoemen, hernoemen, vertellen, parodiëren en opnieuw naspelen zijn hier stuk voor stuk gebaren van een actieve praktijk van muiterij. Ze houden verhalen levend die anderen liever zouden zien verdwijnen.

Ce que nous voyons nous regarde.

Met de werken:

Memorandum / Mounir Fatmi (Marokko)

Control Anatomy / Mahmoud Al-Haj (Palestina)

Deuxième partie / Oussama Tabti (Algerije)

L’Mina / Randa Maroufi (Marokko-Frankrijk)

Meteors… / Ghada Sayegh (Libanon)

Negociation 2028 / Raeda Sa’adeh (Palestina)

space_invaders.exe / Malaz Usta (Nederland)

Apprends-moi / Akram Zaatari (Libanon)

Unname/rename / Yanis Ratbi (Frankrijk)

Moving Stories\Moving Objects / Sofiane Zouggar (Algerije)

Le mal des ardents / Alice Brygo (Frankrijk)

Dhakkir (2026) / Zeineb Ghorbel (Tunesië)

Abjad Hawaz / Hady Moussally (Libanon)

Unshipped / Olga Souvermezoglou (Griekenland)

Y’a ça chez nous ? / Nawal Benali (Frankrijk)

Souf / Aïcha Chikh (Algerije-Frankrijk)