Hugo et l'architecture. De la pierre à la plume

Als vervolg op Hugo décorateur, die nu in de Maison de Victor Hugo te zien is, verkent deze tentoonstelling de banden tussen Victor Hugo en de architectuur, en laat zien hoe die zich in zijn literaire en grafische werk ontvouwt.

Romantisch schrijver, geslaagd toneelschrijver, geëngageerd dichter, visionair kunstenaar en decorontwerper, Victor Hugo onderhield een bijzondere en onmisbare band met de architectuur, die hem altijd diep heeft geïnspireerd.

Kerken, kathedralen en kastelen vullen zijn notitieboeken en geven betekenis aan zijn verhalen.

Net als in de eerste helft van de negentiende eeuw, toen literatuur en architectuur nauw met elkaar verbonden waren en de kwestie van het erfgoed centraal kwam te staan, werd de dichter na zijn beroemde pleidooi “Guerre aux démolisseurs” uit 1825 een vurig verdediger van het erfgoed.

Zijn bekendste werk over dit onderwerp blijft uiteraard de roman Notre-Dame de Paris, een echt esthetisch manifest, gepubliceerd in 1831, waarin hij zijn eigen opvatting van architectuur uitwerkt, waarin de kathedraal, een grandioos monument, evengoed naar de geschiedenis als naar het schrijven verwijst.

In het beroemde hoofdstuk “Ceci tuera cela” trekt de schrijver een analogie tussen stenen en woorden. Beide zijn bouwmaterialen: de literatuur is een architectuur van woorden, zoals de architectuur een schrijven van de geschiedenis is.

Deze aanwezigheid van architectuur keert terug in andere romans, waarin een belangrijke plaats is weggelegd voor de gebouwen die het verhaal opbouwen en markeren. Ook zijn grafische werk is doordrenkt van deze belangstelling voor het architectonische motief.

Kastelen en donjons, ruïnes en dijken, kerken en kathedralen, vestingen en trappen... vormen al vroeg de belangrijkste iconografie van zijn schetsboeken en tekeningen.

Victor Hugo's zin voor observatie en zijn verbeelding ontvouwen zich in echte of gedromde monumenten, beroemde of intieme, precieze of visionaire, enorme en minuscule, grandioze of bescheiden.

Deze benadering geldt ook voor een persoonlijke architectuur in Hauteville House, zijn huis tijdens de ballingschap op Guernesey, waar hij een driedimensionale architecturale visie uitprobeerde.