Justin Barthélemy - Alors là...

Ik dacht dat ik een intieme voorstelling zou schrijven, nou ja, intiem, ik blijf wel aangekleed hoor, maar iets persoonlijks, zeg maar.

Zeg maar, ik probeer mezelf te leren kennen, over mezelf te leren, over de wereld, en dan zie ik hoe groot het heelal is en denk ik: “Maar wacht eens, waarom zitten we ons zo af te beulen om alles te doorgronden?” Het is net als dromen ’s nachts, zeg maar: ons brein maakt kortfilms, solo, zomaar? Meneer denkt Spielberg te zijn? Daarbovenop ben ik geboren 10.000 km van Frankrijk, en moet ik met al die absurditeit de liefde vinden? Dat ik de blik van anderen moet accepteren? Dat ik... Verdorie, ik ben een ramp in de regel van drie. Maar goed, we gaan door een wereld die elke 8 minuten 42 verandert, en dat allemaal zonder enige zekerheid. Als dat niet komisch is! Dus de enige optie die ik heb gevonden om door alle kronkels van mijn leven heen te komen, is gewoon lachen. Dus kom erbij, laten we dat samen doen. Dat geeft meteen buikspieren. PS: Chat GPT heeft me alleen geholpen het woord “méandre” te vinden. Die is goed, die klootzak.