La Guerre n'a pas un Visage de Femme

Regie: Julie Deliquet.

Een boeiend documentair theaterstuk over de oorlog, vanuit het perspectief van de vrouwen die haar hebben meegemaakt

Regisseuse Julie Deliquet, wier ensemblevoorstellingen nu als referentie gelden, brengt hier tien actrices samen in een bewerking van het boek van de Wit-Russische journaliste Svletlana Alexievitch, winnares van de Nobelprijs voor de literatuur in 2015.

In de intimiteit van een Sovjet-gemeenschappelijk appartement komen oud-strijdsters samen. In het voorjaar van 1975 is een jonge journaliste gekomen om hun getuigenissen op te tekenen.

Dan betreden we een wereld die onbekend is: vanaf 1941 hebben honderdduizenden jonge meisjes zich aangemeld om te vechten tegen de Hitlerlegers. Terwijl ze vertellen, “vermenselijkt” de Geschiedenis zich beetje bij beetje. Ze hebben het niet meer over de oorlog, maar over hun eigen jeugd. De oorlog bestaat niet alleen uit grote gebeurtenissen, maar ook uit kleine details. De meest komische verhalen komen naar boven. Ineens hebben ze zin om zoveel mogelijk te lachen en ook te zingen. Juist in deze levendige herbeleving van het verleden schuilt de oorspronkelijke vreugde, en wordt het tragische van het leven blootgelegd, met zijn chaos en absurditeit. Niet alleen het weerzinwekkende komt aan het licht, want ondanks alles blijft de mens overeind en verzet hij zich. Hij verheft zich, klaagt aan en stelt onze plicht tot herinnering ter discussie.

.