Sarkhollande

SARKOLLANDE (COMEDIE IDENTITAIRE) Tekst: Julien Campani, Léo Cohen Paperman en Clovis Fouin Regie: Léo Cohen Paperman Met: Valentin Boraud, Clovis Fouin en Ada Harb Geschatte duur: 1u40 Voor iedereen…

SARKOLLANDE (COMEDIE IDENTITAIRE)

Tekst: Julien Campani, Léo Cohen Paperman en Clovis Fouin

Regie: Léo Cohen Paperman

Met: Valentin Boraud, Clovis Fouin en Ada Harb

Geschatte duur: 1u40

Voor iedereen vanaf 14 jaar

Het publiek woont een stand-up bij (aflevering 4).

• Nicolas Sarkozy betreedt het podium van een “Comedy club”. In een achttal sketches trekt hij de belangrijkste momenten voorbij van de campagne die hem naar het Élysée bracht en vervolgens van zijn vijfjarige ambtstermijn aan de macht (van de “kärcher” tot de identitaire campagne van 2012, via de economische crisis van 2008 en zijn ontmoeting met Carla Bruni).

Tijdens de voorstelling komt Nicolas Sarkozy in contact met het publiek, en soms in confrontatie ermee. Hier is de lach genotvol omdat ze provoceert, prikkelt en gemeen is — kortom, we spreken van een “rechtse” lach. De stand-up wordt de metafoor voor de “sarkozistische” belichaming van de macht: overtredingen, liefde en zelfexposure, levendigheid. In 2012, terwijl hij op het podium wil blijven, wordt N. Sarkozy door François Hollande van het toneel verjaagd.

Het publiek woont een clownsvoorstelling bij (aflevering 5).

• De clown van F. Hollande betreedt het toneel, vol beloften van verandering, want “verandering is nu”. Helaas: zijn bureau staat scheef, de problemen van Frankrijk — werkloosheid, economische crisis, terrorisme — wegen zwaar, en alles loopt mis ondanks de goede wil van de clown. Hier verandert de aard van de voorstelling. Een andere lach wordt opgeroepen, een naïevere lach, minder gemeen, misschien ook meer verbindend — kortom, een “linkse” lach. De voorstelling van de clown, net als misschien het mandaat van F. Hollande, wordt weggevaagd door de jihadistische aanslagen van 2015, waarbij volgens de woorden van de president “het Fransen zijn die andere Fransen hebben gedood.” Terwijl de namen van de slachtoffers van de aanslagen worden opgesomd, onderbreekt een toeschouwster de voorstelling….

Ze heet Leïla Merabet.