Visionnaires. Carte blanche à Prune Nourry

Het Petit Palais nodigt Prune Nourry uit om het hele museum te bespelen en in haar tentoonstelling “Visionnaires” beeldhouwsters onder de aandacht te brengen die onbekend of vergeten zijn in de kunstgeschiedenis.

Op verzoek van de kunstenares hebben drie kunsthistorici gedurende een jaar onderzoek gedaan om de geschriften en fotografische portretten bijeen te brengen van achttien beeldhouwsters uit het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw.

Onder hen zijn Käthe Kollwitz, Nancy Elizabeth Prophet, Hélène Bertaux, Jane Poupelet, Consuelo de SaintExupéry, Selma Hortense Burke, Daria Gamsaragan en ook Sarah Bernhardt.

Geïnspireerd door de artistieke kwaliteit van hun werk en de kracht van hun engagement heeft Prune Nourry het portret van deze achttien “visionaire” vrouwen gebeeldhouwd. Zo maakt Prune Nourry zichtbaar welke plaats vrouwen als makers innemen.

De tentoonstelling strekt zich uit over de hele collectie van het Petit Palais, van de buitenesplanade van het museum tot in de tuin.

Op het voorplein introduceert Mothership, een hybride figuur tussen een zwangere vrouw en de romp van een schip van verroest metaal, de tentoonstelling.

Van de beeldhouwwerkengalerij tot het Pavillon nord herdenken de achttien nieuwe portretten, speciaal voor het Petit Palais gemaakt, beeldhouwsters uit het verleden.

Prune Nourry zet het parcours voort door in dialoog te laten gaan, naast de vaste collecties, een twintigtal van haar eerdere werken, van de Holy Daughters tot de Vénus.

Als een speurtocht ontdekken bezoekers de ogen van witte marmer met zwarte pupillen die zijn ingelegd in de gipsen bustes van Prune Nourry, en ook in de sokkels van de werken van het Petit Palais, wat een visuele dialoog tussen beide tot stand brengt.

Deze stenen ogen, geïnspireerd op de polychrome beeldhouwkunst van het Petit Palais, nodigen uit tot een gekruist blik op de verschillende tijdperken die in het museum aanwezig zijn, van de oudheid tot heden.

De kunstenares kiest gips als hoofdmateriaal, als echo op de collectie van het museum waarvan bijna 70% van de beelden “atelierpleisters” zijn. Deze afdrukken waren niet bedoeld voor musea en toch hebben ze de tijd doorstaan, terwijl de bronzen versies vernietigd werden.