Infini

Met een zestigtal werken uit de Collection Pinault onderzoekt de tentoonstelling “Infini” dit ongrijpbare begrip door twee generaties kunstenaars met elkaar in dialoog te brengen, die de grenzen van kunst en waarneming bevragen.

Aan de hand van een zestigtal werken uit de Collection Pinault onderzoekt de tentoonstelling “Infini” dit universele verlangen en het ongrijpbare begrip van de oneindigheid, door twee generaties kunstenaars met elkaar in dialoog te brengen: de protagonisten van de grote naoorlogse Europese en Amerikaanse stromingen — ZERO, spatialisme, Light and Space… — en hedendaagse kunstenaars die via installaties en omgevingen deze overschrijding van de grenzen van kunst en waarneming voortzetten, verleggen of opnieuw uitvinden. De tentoonstelling belicht zo de blijvende drang om de grenzen die de voorstelling ons heeft nagelaten te overstijgen en het kunstwerk te openen voor nieuwe ervaringsdimensies, reëel of denkbeeldig.

Het thema van de oneindigheid loopt door de hele kunstgeschiedenis, net als door religies, wiskunde, natuurkunde en filosofie. Van de eerste beschavingen tot de hedendaagse praktijken proberen kunstenaars vorm te geven aan wat de menselijke ervaring te boven gaat: de onmetelijkheid van het heelal, de diepte van de tijd, het mysterie van het heilige, het onzichtbare of het onbekende. Tegelijk concept, duizeling en belofte, werkt de oneindigheid als een spiegel van de samenlevingen die haar oproepen; ze onthult hun verlangens, ontdekkingen en utopieën evenzeer als hun angsten. Eeuw na eeuw bevraagt ze de plaats van de mens in een heelal waarvan de grenzen steeds lijken weg te glippen.

In de naoorlogse context, getekend door het trauma van de kernvernietiging en tegelijk door het enthousiasme over wetenschappelijke en technologische vooruitgang, ondernemen kunstenaars als Lucio Fontana, Enrico Castellani, Fabio Mauri, Piero Manzoni en Günther Uecker een radicale herziening van de artistieke taal. Hun onderzoek verkent ongekende schalen, van het microscopische tot het kosmische, van de meest elementaire materialiteit tot de immaterialiteit van licht en ruimte.