Les Pêcheurs de Perles

LES PECHEURS DE PERLES Les Pêcheurs de perles lanceerde de operacarrière van Bizet, hoewel het werk bij de première niet met enthousiasme werd ontvangen en volgens de componist zelf “een eervolle maar briljante mislukking” bleef.

Geschreven toen hij pas vijfentwintig jaar oud was, zijn er invloeden van Gounod en Verdi te horen. Hoewel het verhaal zich op Ceylon afspeelt, terwijl de jonge musicus nooit Parijs heeft verlaten, heeft de muziek geen enkele lokale kleur.

Toch roept Bizet met zijn aria’s, waaronder de beroemde romance van Nadir “Je crois entendre encore”, en met zijn zeer melodieuze duetten en koren een oosterse droomwereld op waarin gevoelens en jeugd de boventoon voeren.

Deze zo sensuele partituur heeft alles in zich om de inventiviteit van Pierre-André Weitz te prikkelen; Weitz is een trouwe medewerker van Olivier Py en neemt hier de rol van regisseur, scenograaf en kostuumontwerper op zich.

Voor dit stuk dat de jeugd verheerlijkt, brengt Pretty Yende haar vocale en scenische gemak in als een innemende Leïla, zet Amitai Pati zijn briljante verovering van het Franse lied voort, terwijl Florian Sempey naar verwachting zijn vocale gezag zal tonen als Zurga.

In de orkestbak zullen Marc Minkowski en zijn Musiciens du Louvre ons opnieuw verwennen met hun aanstekelijke energie.

tv en Le Figaro Bezetting: Marc Minkowski | muzikale leiding Pierre-André Weitz | regie, scenografie, kostuums Ivo Bauchiero | choreografie Bertrand Killy | licht Pretty Yende | Leïla Amitai Pati | Nadir Florian Sempey | Zurga Sulkhan Jaiani | Nourabad Les Musiciens du Louvre Aedes | leiding Mathieu Romano