Poesia dell’evocare

De gitaar, in het mysterie van de klank, wordt een bewaarster van herinnering en droom en geeft stem aan het onuitsprekelijke. Elke noot roept een herinnering op, elke pauze onthult een hoekje van de ziel. Ze wordt tegelijk spiegel van het innerlijk en open venster op het onzichtbare, en verandert in een poëzie zonder woorden. In haar zang vervlechten zich herinnering, droom en gevoeligheid, in een dimensie die zweeft tussen wat de muziek onthult en wat ze in de stilte eenvoudigweg laat raden.

Enrico Damiano Vallone is een Italiaanse klassiek gitarist. Hij begon met gitaarlessen bij Filippo Polito en muziekonderwijs bij Giovanna Filardo.

Hij vervolgde zijn opleiding aan het Conservatoire d'État de musique “Fausto Torrefranca” in Vibo Valentia, in de gitaarklas van Edoardo Carmelo Marchese, waar hij zijn academische diploma's van de eerste en tweede cyclus behaalde met de hoogste onderscheidingen en de felicitaties van de jury.

In 2022 behaalde hij eveneens, met dezelfde onderscheidingen, een masterdiploma van de tweede cyclus in hogere perfectionering in muzikale interpretatie, specialisatie gitaar, aan het Conservatoire d'État de musique “Domenico Cimarosa” in Avellino.

Hij werd in 2019, 2021 en 2022 toegelaten tot de prestigieuze Académie musicale Chigiana, waar hij zich verder perfectioneerde bij Eliot Fisk en het diploma van verdienste ontving dat voorbehouden is aan de beste leerlingen.

Hij studeerde ook bij Andrea De Vitis in Frascati, nabij Rome, en verrijkte zijn opleiding met masterclasses bij verschillende grote namen van de internationale klassieke gitaar, onder wie Oscar Ghiglia, Frédéric Zigante, Luigi Attademo, Angelo Gilardino, Tiago Emanuel Cassola Marques en Marco Del Greco.

Hij doceert aan het Conservatoire d'État de musique “Domenico Cimarosa” in Avellino, en in de initiële en preacademische opleidingen van het Conservatoire “Fausto Torrefranca” en het muziekgymnasium “Tommaso Stigliani” in Matera.

Laureaat van verschillende nationale en internationale wedstrijden, treedt hij als solist op voor diverse culturele instellingen en in het kader van muziekseizoenen in Italië en Spanje.

Een opvallende ervaring is een concert in Bologna met het Orchestre symphonique Amadè onder leiding van Juan Miranda, waarin hij het beroemde Adagio uit het Concierto de Aranjuez van Joaquín Rodrigo vertolkt.