Toujours Cela Bruit en Moi

Gepresenteerd door Le Théâtre du Merlan.

Zichzelf vertellen, met geluid en solo. Met Toujours cela bruit en moi creëert Lo Guénin, in regie van Céleste Germe (Das Plateau), een geluidsfabel op de rand van concert en muziekstuk, die de overgang van kindertijd naar puberteit doorkruist. Een tiener van elf, later van vijftien, op de middelbare school, niet zonder horten en stoten, in wrijving met zichzelf en met anderen. Poëzie, muziek: alleen de klanken maken zijn lichaam waarneembaar. Diep geworteld in de werkelijkheid, ontvouwt deze voorstelling een schrijfstijl van echo's en verplaatsingen, waarin de poëzie ontstaat uit de aandacht voor details en waarnemingen. Een uitnodiging om het geheugen door te reizen terwijl de emoties naar boven komen. Lo Guénin onderzoekt de identiteit in wording, de blik van anderen, de schaamte, de normen die vormgeven en beperken, maar ook de kracht van de verbeelding en van de kindertijd. We worden uitgenodigd om atypische levenswegen, de buitenbeentjes en de broze krachten te vieren. Het lawaai van de anderen maakt plaats voor een eigen lied.