Whitechapel

Whitechapel, opgericht in Knoxville, Tennessee, in 2006, heeft zijn kern – zanger Phil Bozeman, gitaristen Ben Savage, Zach Householder en Alex Wade, bassist Gabe Crisp – sinds 2007 onveranderd gehouden, met uitzondering van drummer Brandon Zackey, die sinds 2022 met de band speelt.

Hoewel Hymns in Dissonance chronologisch volgt op Kin, uitgebracht in 2021, is het nieuwe album thematisch eigenlijk een soort vervolg op This is Exile, en de titel van drie woorden Hymns in Dissonance verwijst naar die band.

“Geen compromissen; er is niets liefs aan HID, noch in de riffs, noch in de teksten, noch in de algemene sfeer van het album”, zegt gitarist Alex Wade. “We hebben geprobeerd ons zwaarste album tot nu toe te schrijven.

” De dynamische en brute muzikaliteit van de band vormt de soundtrack bij het boeiende verhaal dat zanger Phil Bozeman heeft bedacht. “Hymns in Dissonance is een parodie op de ware aard van hymnes”, legt Bozeman uit. “Hymnes zijn melodieus en harmonieus.

Dissonantie is het tegenovergestelde van melodie en harmonie. Dissonantie staat voor het kwaad. De titels van het album zijn de hymnes, die de zeven hoofdzonden belichamen, van track 3 tot en met track 10.

” De angstaanjagende en actuele visie van de band werd voor het eerst onthuld in de herfst van 2024 met de single “A Visceral Retch”, waarop uitzinnige fans het nummer omschreven als “een versie van Whitechapel die we nog nooit eerder hadden gehoord.

Onmogelijk uit te leggen hoe absoluut brutaal dit nummer is. Het is een droom die werkelijkheid is geworden.