Judy Garland

Judy Garland, geboren als Frances Ethel Gumm op 10 juni 1922 in Grand Rapids (Minnesota) en overleden op 22 juni 1969 in Londen, was een Amerikaanse actrice, zangeres en danseres. Ze geniet internationale bekendheid en staat bekend om haar veelzijdigheid. Ze ontving een Golden Globe en een speciale Tony Award, en behoort tot de twaalf personen in de geschiedenis die een Juvenile Academy Award ontvingen. Ze is de moeder van zangeres en actrice Liza Minnelli.

Ze begon al als kind op te treden met haar twee oudere zussen in het vaudevillegezelschap The Gumm Sisters, en tekende als tiener een contract bij Metro-Goldwyn-Mayer. Ze verscheen in een twintigtal films van MGM, waaronder Le Magicien d'Oz (1939), Le Chant du Missouri (1944), Les Demoiselles Harvey (1946), Parade de printemps (1948) en La Jolie Fermière (1950). Garland was een vaste filmpartner van Mickey Rooney en Gene Kelly en werkte regelmatig samen met regisseur Vincente Minnelli, haar tweede echtgenoot. In 1950, na vijftien jaar bij MGM, werd ze uit haar contract met de studio ontslagen in het kader van een reeks persoonlijke problemen die haar verhinderden de voorwaarden ervan na te komen.

Hoewel haar filmcarrière daarna onregelmatig werd, speelde ze twee van haar door critici meest geprezen rollen: in de musicalfilm Une étoile est née (1954), waarvoor ze werd genomineerd voor een Oscar, en in de rechtbankfilm Jugement à Nuremberg (1961). Ze was ook zangeres en gaf concerten die een recordpubliek trokken, bracht acht studioalbums uit en presenteerde haar eigen televisieserie, genomineerd voor de Emmy Awards, The Judy Garland Show (en). Op 39-jarige leeftijd werd ze de jongste persoon (en de eerste vrouw) die de Cecil B. DeMille-prijs ontving voor haar totale bijdrage aan de filmindustrie.

Gedurende haar hele carrière nam ze talloze liedjes op, waaronder Over the Rainbow, dat haar kenmerkende lied werd, de kerstklassieker Have Yourself a Merry Little Christmas en het Sint-Patricksdaglied It's a Great Day for the Irish (en). Ze won de Grammy Award voor Album van het jaar voor haar live-opname uit 1961, Judy at Carnegie Hall, en was de eerste vrouw die deze prijs won.

Garland kampte al op jonge leeftijd met problemen in haar persoonlijke leven. De druk van vroegtijdige roem tastte vanaf haar tienerjaren haar lichamelijke en geestelijke gezondheid aan. Haar zelfbeeld werd beïnvloed door de voortdurende kritiek van filmbazen, die vonden dat ze niet fysiek aantrekkelijk was en die haar uiterlijk op het scherm bewerkten. Ze had financiële problemen en had vaak honderdduizenden dollars aan achterstallige belastingen. Gedurende haar volwassen leven worstelde ze met middelenmisbruik, zowel met drugs als met alcohol. Ze overleed in 1969 op 47-jarige leeftijd aan een overdosis barbituraten. In 1997 ontving ze postuum de Grammy voor haar levenswerk. Verschillende van haar opnames werden opgenomen in de Grammy Hall of Fame, en in 1999 noemde het American Film Institute haar in de lijst AFI's 100 Years... 100 Stars de “8e legendarische actrice”.