Kumina

Een performance waarin herinnering, kindertijd en poëzie strijden om grenzen te bezweren.

Welke woede draagt een ballingschap met zich mee? Welk gedicht kan de angsten en twijfels die bij ontworteling horen onder woorden brengen? In het halfduister van de moderne tijd zoekt een man tastend naar woorden. Ze komen in het Frans, in het Portugees of in het changane. Ze voeren ons mee in een intiem verhaal dat door de kolonisatie is verscheurd, en laten de taal van Pessoa herleven, die van Kamau Brathwaite, de immense dichter van Barbados, of die van Vergilius, Dante, Camoes...

Als toneelschrijver en regisseur werd de Mozambikaanse kunstenaar Victor de Oliveira geboren in een Afrikaanse kolonie. Als kleinzoon van kolonisten en gekoloniseerden schrijft en speelt hij deze boeiende one-manshow. Op een vloer bedekt met zand, tussen schaduw en licht, krijgen gedichten en verhalen een bijzondere kracht en kwetsbaarheid. De woorden scanderen het lijden en de hoop van ballingen en bevragen de verhoudingen tussen Noord en Zuid. Een zeldzame stem, universeel en noodzakelijk.

Tekst, vertolking en regie: Victor de Oliveira.