Quand la ville se lève

Terwijl boeren op het punt staan de maquette van een stad in brand te steken die hun land zal vernietigen, ziet de architecte van het project een herinnering opduiken die haar achtervolgt: de strijd die haar moeder voerde om niet uit haar appartement gezet te worden.

In deze gedocumenteerde fictie onderzoekt Charlotte Lagrange het meedogenloze mechanisme van uitzettingen en verzet, van de trek van het platteland tot gentrificatie. Via een transgenerationele vrouwelijke polyfonie vermengen de verhalen zich onder het verontrustende licht van een rode maan, waarbij de strijd van vroeger en nu om te kunnen wonen op de wereld naar boven komt.

Verbonden aan de Scène de recherche heeft de regisseuse en schrijfster Charlotte Lagrange inwoners van het plateau van Saclay ontmoet, jong en oud, die er al lang wonen of er recent zijn komen wonen. Uit deze verhalen is een theatrale fresco ontstaan waarin bodemverharding, galopperende verstedelijking en onzichtbaar verzet samenkomen.

De voorstelling volgt een geëngageerde landschapsarchitecte die terugkeert naar de herinnering aan de uitzetting van haar eigen gezin. Parallel daarmee wordt een koppel geconfronteerd met een vreemde plant die uit hun parket is opgeschoten. Verweven verhalen die de onteigening en degenen die er zich tegen verzetten ter discussie stellen.

De pers heeft het erover.

Tekst en regie Charlotte Lagrange

Met Mathias Bentahar, Cécile Coustillac, Chloé Ploton, Olive Malleville en Jean-Baptiste Verquin