Vuillard. Théâtres intimes

De tegelijk intieme en vernieuwende werken van de schilder Édouard Vuillard (1868-1940), een belangrijke figuur van de Nabi-beweging, blijven ons betoveren en intrigeren. Met deze eerste tentoonstelling over Vuillard in Frankrijk sinds bijna 25 jaar stelt het Musée d'Orsay een onontgonnen onderwerp voor: de fascinatie van de kunstenaar voor het theater, die zijn kunst meer dan vijf decennia lang doordrenkt en stimuleert, van het begin van de jaren 1890 tot het einde van de jaren 1930.

Vuillard frequenteert cabarets en café-concerts even graag als hij zich verlustigt aan klassieke tragedies, en soms bezoekt hij ook meer alternatieve podia waar in de jaren 1890 symbolistische stukken worden opgevoerd die aan de spits van de avant-garde staan. Als trouw bezoeker van alle theaters is hij ook zelf de “acteur”, nauw verbonden met deze progressieve kringen. Achter de schermen werkt hij mee, hij maakt programma’s en decors voor deze voorstellingen, en put uit die nieuwe dramaturgie de motieven, rekwisieten en de intense sfeer van zijn eigen schilderijen: intieme interieurs, die hij ordent als een scenograaf.

Moeiteloos bewegend in deze steeds vernieuwde kringen van acteurs, critici en toneelschrijvers, schildert Vuillard zijn hele leven lang portretten van deze sterke persoonlijkheden, ook, aan het begin van de 20e eeuw, van figuren uit het boulevardtheater. Hij blijft zich ook wijden aan een kunst waarin hij uitblinkt: die van het decor, met belangrijke opdrachten voor de interieurs van twee grote Parijse theaters, met het theater als thema. Deze muurschilderingen, die tegelijk een mise en abyme vormen en de synthese van een blijvende passie voor het toneel en het spektakel, zijn de hoogtepunten van een schildersloopbaan die voortdurend door deze andere kunstvorm wordt gevoed en radicaal wordt vernieuwd.