Jacques Offenbach

Jacques Offenbach (Keulen, 20 juni 1819 – 5 oktober 1880) is een componist, cellist en impresario, oorspronkelijk Duits en later Frans. Hij is bekend om bijna honderd operettes die hij componeerde van de jaren 1850 tot de jaren 1870 en om zijn onvoltooide opera Les Contes d'Hoffmann, die tot het standaardrepertoire van de opera behoort. Hij beïnvloedde sterk de operettecomponisten die na hem kwamen, onder wie Franz von Suppé, Johann Strauss II en Arthur Sullivan.

Als zoon van een synagogezanger toonde hij al vroeg muzikaal talent en op zijn veertiende werd hij toegelaten tot het Conservatoire de Paris, dat hij na een jaar weer verliet. Van 1835 tot 1855 verdiende hij zijn brood als internationaal befaamd cellist en als dirigent, maar hij droomde ervan komische stukken voor het muziektheater te componeren. In 1855, omdat de Opéra-Comique geen interesse toonde, huurde hij een klein theater aan de Champs-Élysées, waar hij drie jaar lang meer dan twee dozijn stukken opvoerde, waarvan er veel populair werden. In 1858 was Orphée aux enfers, met zijn beroemde cancan, zijn eerste operette in meerdere bedrijven; het blijft zijn meest opgevoerde werk.

In de jaren 1860 produceerde hij minstens achttien operettes in meerdere bedrijven, waaronder La belle Hélène (1864), La Vie parisienne (1866), La Grande-Duchesse de Gérolstein (1867) en La Périchole (1868). Hun gewaagde humor en satirische uithalen, gecombineerd met zijn melodisch talent, maakten hem internationaal bekend. Geassocieerd met het Tweede Keizerrijk, waarvan Napoleon III in veel van zijn operettes werd bespot, kreeg hij het Franse staatsburgerschap en de Légion d'honneur. Na de Frans-Duitse Oorlog van 1870 en de val van het Keizerrijk werd hij in Parijs op de zijlijn geplaatst, maar hij bleef succesvol in Wenen, Londen en New York. In de jaren 1870 herstelde hij zich in Parijs en hij overleed voordat Les Contes d'Hoffmann in première ging.