Catacombes de Paris

De Catacombes de Paris, een term die wordt gebruikt voor het gemeentelijke ossuarium, waren oorspronkelijk een deel van de oude ondergrondse steengroeven in het 14e arrondissement van Parijs, die onderling verbonden waren door inspectiegangen. Aan het einde van de achttiende eeuw werden ze omgevormd tot gemeentelijk ossuarium met de overbrenging van de resten van ongeveer zes miljoen personen, die tot 1861 om redenen van volksgezondheid uit de verschillende Parijse begraafplaatsen werden overgebracht. Ze kregen toen de onjuiste naam “catacomben”, naar analogie met de ondergrondse necropolen van het oude Rome, hoewel ze nooit officieel als begraafplaats hebben gediend.

Het voor bezoekers toegankelijke gedeelte is ongeveer 1,7 km lang en ligt twintig meter onder het aardoppervlak. Het wordt officieel bezocht door ongeveer 500.000 bezoekers per jaar (cijfers van 2015) vanaf de place Denfert-Rochereau en vormt een museum van de stad Parijs. Dit deel dat voor het publiek openstaat, is slechts een zeer kleine fractie (ongeveer 0,5%) van de uitgestrekte ondergrondse steengroeven van Parijs, die onder meerdere arrondissementen van de hoofdstad liggen. Er bestaan in Parijs ook andere ondergrondse ossuaria, die niet toegankelijk zijn voor het publiek.