George Sand & Marie d'Agoult : spectacle théâtral et musical pour deux comédiennes-musiciennes

Voorstelling ter gelegenheid van 150 jaar na het overlijden van George Sand en Marie d’Agoult, die beiden in 1876 overleden. Het gaat om een theatrale en muzikale bewerking van de brievenwisseling tussen George Sand en Marie d’Agoult, muzikaal gedragen door de werken van hun respectieve minnaars Chopin en Liszt.

“Ik wilde meteen van jou houden, maar ik hou nog niet van je. Je kent me nog niet goed genoeg en omdat ik niet weet of je van mij zou kunnen houden, wil ik nog niet te veel van je houden.” — George Sand aan Marie d’Agoult

Ze ontmoeten elkaar in 1835 in een Parijse salon: de ene is een succesvolle romanschrijfster in herenkleding en met een sigaar tussen de lippen; de andere is een gravin die is overgestapt op het schrijverschap onder de naam Daniel Stern, verliefd op een Hongaarse virtuoos. Tussen George Sand en Marie d’Agoult ontstaat een onmiddellijke, hartstochtelijke vriendschap die meer dan tien jaar aan correspondentie voedt. Compagnie en Lien brengt deze brieven op het toneel – op live muziek van Chopin en Liszt, de minnaars van de twee vrouwen –, gespeeld door twee actrices die ook celliste en pianiste zijn. Een creatie om te ontdekken in het Théâtre de Nesle, in het najaar van 2026, terwijl Frankrijk honderdvijftig jaar na het overlijden van de schrijfster herdenkt.

Twee vrije vrouwen, een gloeiende vriendschap

Ze trotseerden de vooroordelen van hun klasse en wilden meester over hun lot blijven in een samenleving die hun zelfstandigheid weigerde. Meer dan tien jaar lang schrijven Sand en d’Agoult elkaar: de kunst, de liefde, de creatie, het moederschap, het schrijven, de vrijheid – alle strijd van een leven. Uit deze brieven put de voorstelling een gekruist, intiem en levendig portret van twee intellectuelen die hun emancipatie al vóór hun tijd dachten en leefden. Hun gesprek, bijna twee eeuwen oud, klinkt met opvallende scherpte nu het debat over de opname van George Sand in het Panthéon – gedragen door een steuncomité voorgezeten door Juliette Binoche – de publieke ruimte beheerst.

Chopin en Liszt, de geheime taal

Dit theater is ook een concert. De twee vertolkers beperken zich niet tot spreken: ze spelen. De muziek van Chopin, de minnaar van Sand, en van Liszt, de minnaar van d’Agoult, is geen begeleiding – ze is de emotionele soundtrack van de correspondentie, wat zonder woorden wordt gezegd en tussen de regels trilt.