Ciné-Concert La Belle & la Bête

Orchestre philharmonique de Radio France.

Deze nieuwe wereld verontrust me, stoort me, boeit me. Ik had onbewust al een muziek in mijn hoofd en de golven van het orkest spreken die tegen. Beetje bij beetje triomfeert Auric over mijn absurde ongemak. Mijn muziek maakt plaats voor de zijne. Deze muziek sluit aan bij de film, doordringt hem, verheft hem, voltooit hem. Jean Cocteau, Zonder twijfel is La Belle et la Bête een van de grootste meesterwerken van de Franse film uit de Bevrijding.

Geregisseerd door Jean Cocteau, zelf bijgestaan door René Clément, gedraaid in augustus 1945, verenigde deze film de belangrijkste talenten van die tijd. Wanneer hij het sprookje van Jeanne-Marie Leprince de Beaumont bewerkt, denkt Jean Cocteau tegelijkertijd het scenario en de regie uit, die hij in een zeer precieze visuele wereld wil plaatsen.

Tegelijk een eerbetoon aan de grote meesters van de Nederlandse schilderkunst van de 17e eeuw, zoals Pieter de Hooch of Johannes Vermeer, die toen het gebruik van de camera obscura ontdekten, put La Belle et la Bête ook uit de graveerkunst van de 19e eeuw, met Gustave Doré. En het is het richtinglicht van deze prenten dat het oog van Henri Alekan, chef-opérateur, leidt wanneer hij zijn schijnwerpers richt op de decors van Christian Bérard.

Gedragen door Josette Day (Belle), Marcel André (le Père), Michel Auclair (Ludovic) en Jean Marais (la Bête, le Prince et Avenant), worden de kostuums van Georges Escoffier verheerlijkt door de buitengewone make-up van Hagop Arakélian, die Jean Marais elke dag drie tot vier uur laat doorbrengen om alleen al zijn gezicht op te maken.

Een werk dat tegelijk populair en veeleisend is: La Belle et la Bête is een fantastische, ernstige en ontroerende film die even goed de liefde als de dood bevraagt.

De partituur van Georges Auric speelt niet voor niets een rol in dit verhaal. Als componist die zich inzette voor het Front populaire, lid van het groupe des Six, en die tijdens het Vichy-regime en de bezetting in het verzet trad, is Georges Auric al bijna dertig jaar een reisgenoot van Jean Cocteau.